Δράση

puzzle-210786_640


Όταν η αλληλεγγύη και η προσφορά παύουν να είναι απλά έννοιες που κινητοποιούν και πρέπει να μεταφραστούν σε πράξεις και δράσεις, και όταν αυτές οι πράξεις και οι δράσεις αφορούν ανθρώπους και δη παιδιά, τότε έρχεται μια στιγμή που πρέπει να είσαι καίριος, ουσιαστικός και αποτελεσματικός.
Γεννιέται η ανάγκη να ερευνήσεις το πρόβλημα και να βρεις τον τρόπο που θα προσφέρεις, ελπίζοντας να έχεις προσθέσει και εσύ το δικό σου κομμάτι, με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, για την επίλυση του προβλήματος.
Μελετώντας το φαινόμενο της φτώχειας στη χώρα μας που γιγαντώνεται, ήρθαμε αντιμέτωποι με όλες τις αντιξοότητες που αναπάντεχα οι οικογένειες βιώνουν.
Έτσι εκτός από το πρακτικό κομμάτι της σίτισης, που αυτό από μόνο του προκαλεί ουσιαστικά προβλήματα ακόμα και στη σωστή ανάπτυξη ενός παιδιού, επιπλέον έρχεται να προστεθεί και ένα κομμάτι που λέγεται τραυματισμένη ενδο-οικογενειακή επικοινωνία. Κατ’ επέκταση δηλαδή βάλλεται και όλη η δομή της οικογένειας.
Έτσι αποφασίσαμε να χωρίσουμε την δράση μας στη σίτιση μαζί με την παροχή αγαθών και στη συμβουλευτική υποστήριξη, γιατί ίσως τελικά, αυτό να είναι ένα ισάξιο πρόβλημα με την έλλειψη τροφής.
Ένα παιδί αντικειμενικά χωρίς τροφή πεινάει και αυτό μπορεί να εύκολα να διαφανεί στην υγεία του και στην ανάπτυξή του, όμως την ίδια στιγμή αυτό το “πεινάω” μεταφράζεται σε ανεπαρκή ανάπτυξη της προσωπικότητάς του, σε μαθησιακή δυσκολία, σε κοινωνικό αποκλεισμό και σε αρνητική συμπεριφορά.
Ταυτόχρονα το “πεινάω” του παιδιού αντιμετωπίζεται από τον γονέα με τύψεις, με οργή προς το εαυτό του καθώς νιώθει ανεπαρκής να αντεπεξέλθει στο ρόλο του, με εκνευρισμό στην αδυναμία εύρεσης λύσης και τελικά σε επιθετικότητα, που επιφέρει ξέσπασμα στο παιδί.
Το παιδί λοιπόν δεν βρίσκεται μόνο αντιμέτωπο με την έλλειψη της τροφής άλλα τις περισσότερες φορές και με την έλλειψη της στοργής και της αγάπης ,που δεν έπαψαν ξαφνικά να υπάρχουν άλλα έπαψαν ουσιαστικά να εκφράζονται.
Πολλές φορές δε η ένταση που νιώθουν οι γονείς βιώνεται από τα παιδιά, σαν να είναι τα ίδια τα παιδιά υπεύθυνα για το πρόβλημα, ενώ εκλαμβάνεται ως τιμωρία το ότι δεν τους δίνεται τροφή.
Καθόλου ευχάριστα τα αποτελέσματα των ερευνών που μόλις αναφέρθηκαν αλλά με γνώμονα αυτά προσδιορίστηκε η δράση μας.


Η μητέρα που μαγειρεύει, το φαγητό που αχνίζει, η μυρωδιά του που μοσχοβολά σε όλο το σπίτι και η οικογένεια που μαζεύεται γύρω από το τραπέζι, είναι αγαπημένες εικόνες, που δημιουργούν το αίσθημα της θαλπωρής και της ελπίδας ότι όλα θα γίνουν όπως πριν. Με αυτό το αίσθημα της θαλπωρής και της ελπίδας στο νου, αποφασίσαμε να δίνουμε τα τρόφιμα μια φορά το μήνα στις οικογένειες να παρασκευάζουν μόνοι τα γεύματα τους, προσδοκώντας έτσι να έχουν την ευκαιρία να βρουν τους κανονικούς τους ρυθμούς και ρόλους.
Την ίδια μέρα σε συνεργασία με τα αντίστοιχα συμβουλευτικά κέντρα, θα γίνεται μια προσπάθεια να ανακαλύψουμε τι βαραίνει τις ψυχούλες αυτών των παιδιών και ξεχωριστά τι των γονιών τους και με αμέριστη προσοχή και αγάπη να βοηθήσουμε. Κύριο μέλημα μας να μπει ένα μικρό ή μεγάλο λιθαράκι, ώστε να φωτιστεί ξανά αυτή υπέροχη σχέση παιδιού και γονιού και να ανοίξει η δίοδος επικοινωνίας μεταξύ τους.
Σε συνεργασία με πολιτιστικούς και κοινωνικούς φορείς σύντομα θα προσπαθήσουμε να δημιουργήσουμε δράσεις που θα ενδυναμώσουν αυτή τη σχέση , θα προάγουν την παιδεία, τη χαρά και τη διασκέδαση τους.
Επόμενος στόχος θα είναι η πρόληψη της υγείας τους και σύναψη συνεργασιών για αυτό το σκοπό.
Τέλος την ίδια μέρα θα φροντίζουμε να τους δίνουμε ένα ρούχο και ένα παιχνίδι, ενώ στα άμεσα σχέδια μας είναι η δημιουργία μιας πλατφόρμας ανταλλαγής περισσοτέρων αγαθών και υπηρεσιών από εταιρίες, ιδιώτες και εθελοντές.


 Ποτέ δεν ξέρεις πόσο και αν «φτάνει» η βοήθεια που προσφέρεις, το σπουδαίο όμως είναι να μην σταματάς να βοηθάς και να προσφέρεις!
Και εμείς ήρθαμε για μείνουμε και να βοηθήσουμε.